گاه "نامه"اتاق کودک...

گاهی می نویسم...از کودک و برای کودک

 

چگونه‌ ارایه‌کننده‌ کمک‌های‌ اولیه‌ باشیم‌

یادگیری‌ کمک‌های‌ اولیه‌ از یک‌ کتاب‌ راهنما یا یک‌ دوره‌ آموزشی‌، با آنچه‌ در واقعیت‌ اتفاق‌ می‌افتد کاملاً مشابه‌ نیست‌. اکثر ما در برخورد با «موارد حقیقی‌» دچار نگرانی‌ می‌شویم‌. با مقابله‌ کردن‌ با این‌ نوع‌ احساسات‌، بهتر قادر به‌ برخورد با موارد غیرمنتظره‌ خواهیم‌ بود.

هر آنچه‌ در توان‌ دارید، انجام‌ دهید‌ 

علم‌ کمک‌های‌ اولیه‌، سختگیر نیست‌ و خطاهای‌ انسانی‌ را می‌پذیرد. حتی‌ با درمان‌ مناسب‌ و سخت‌ترین‌ کوشش‌های‌ شما، امکان‌ دارد مصدوم‌ در حد انتظار پاسخ‌ ندهد. بعضی‌ وضعیت‌ها حتی‌ با بهترین‌ مراقبت‌ پزشکی‌، به‌ ناچار به‌ مرگ‌ منتهی‌ می‌شوند. اگر در حد توان‌ تلاش‌ کنید، وجدان‌ شما آسوده‌ خواهد بود.

خطرها را ارزیابی‌ کنید

اصل‌ طلایی‌ و اولیه‌ آن‌ است‌ که‌ «اول‌ سعی‌ کنید ضرر نرسانید». باید از درمانی‌ استفاده‌ کنید که‌ به‌ احتمال‌ قوی‌ برای‌ مصدوم‌ مفید واقع‌ می‌شود و نباید فقط‌ از جهت‌ اینکه‌ کاری‌ انجام‌ داده‌ باشید، درمانی‌ را به‌ کار ببرید که‌ در مورد کارایی‌ آن‌ اطمینان‌ ندارید. اصل‌ «انسان‌ نیکوکار»، از افرادی‌ که‌ در وضعیت‌ اورژانس‌ برای‌ کمک‌ به‌ دیگران‌ پا به‌ صحنه‌ می‌گذارند، حمایت‌ می‌کند ولی‌ از افرادی‌ که‌ حد و مرزهای‌ پیشرفته‌ شده‌ را زیر پا می‌گذارند، پشتیبانی‌ نمی‌کند.  خونسردی‌ خود را حفظ‌ کنید .

مسؤولیت‌های‌ شما

مسؤولیت‌های‌ ارایه‌کنندگان‌ کمک‌های‌ اولیه‌ به‌طور مشخص‌ تعیین‌ شده‌ است‌. این‌ موارد عبارتند از:
ارزیابی‌ سریع‌ و بی‌خطر یک‌ وضعیت‌ اورژانس‌ و فراخوانی‌ کمک‌های‌ مناسب‌

محافظت‌ از مصدومان‌ و سایر افراد حاضر در صحنه‌ در برابر خطرها
شناسایی‌ آسیب‌ یا نوع‌ بیماری‌ مصدوم‌ در حد امکان‌
ارایه‌ درمان‌ به‌ موقع‌ و مناسب‌ به‌ هر کدام‌ از مصدومان‌ (درمان‌ وضعیت‌های‌ بسیار خطرناک‌ اولویت‌ دارد.)
فراهم‌ کردن‌ شرایط‌ انتقال‌ مصدوم‌ به‌ بیمارستان‌، نزد یک‌ پزشک‌ یا منزل‌ وی‌ (بسته‌ به‌ ضرورت‌ )
در صورت‌ نیاز به‌ کمک‌های‌ پزشکی‌، باقی‌ ماندن‌ در کنار مصدوم‌ تا زمانی‌ که‌ امکان‌ ارایه‌ مراقبت‌های‌ بیشتر فراهم‌ شود.
گزارش‌ کردن‌ مشاهدت‌ خود به‌ افرادی‌ که‌ مراقبت‌ از مصدوم‌ را به‌ عهده‌ می‌گیرند و در صورت‌ نیاز، ارایه‌ کمک‌های‌ بیشتر
پیشگیری‌ از انتقال‌ متقاطع‌ عفونت‌ بین‌ خود و مصدوم‌ در حد امکان . وضعیت‌ را ارزیابی‌ کنید در مورد واقعه‌ از مصدوم‌ یا ناظران‌ سؤال‌ کنید. سعی‌ کنید آسیب‌های‌ وی‌ را شناسایی‌ کنید و ابتدا موارد ضروری‌ را درمان‌ کنید. مصدوم‌ را تا زمانی‌ که‌ کاملاً ضروری‌ نباشد، حرکت‌ ندهید. 

با اطمینان‌ اقدام‌ به‌ مراقبت‌ از مصدوم‌ کنید هر مصدومی‌ باید احساس‌ امنیت‌ داشته‌ باشد و بداند که‌ فرد کارآزموده‌ای‌ از وی‌ مراقبت‌ می‌کند. با رعایت‌ نکات‌ زیر، می‌توانید جوی‌ از اطمینان‌ و اعتماد به‌ وجود آورید:  

هم‌ واکنش‌های‌ خود و هم‌ مشکل‌ ایجاد شده‌ برای‌ مصدوم‌ را کنترل‌ کنید. خونسرد و منطقی‌ عمل‌ کنید. خوش‌ رفتار ولی‌ قاطع‌ باشید. با مهربانی‌ اما هدف‌دار و صریح‌ با مصدوم‌ صحبت‌ کنید.   ایجاد اطمینان‌ در طول‌ زمان‌ معاینه‌ و درمان‌ مصدوم‌، با وی‌ صحبت‌ کنید. به‌ وی‌ توضیح‌ بدهید که‌ قصد دارید چه‌ کاری‌ انجام‌ دهید. سعی‌ کنید با دادن‌ پاسخ‌های‌ صادقانه‌ به‌ سؤالات‌ بیمار، تا جایی‌ که‌ می‌توانید از ترس‌ وی‌ کم‌ کنید. در صورتی‌ که‌ پاسخ‌ سؤالی‌ را نمی‌دانید، این‌ مطلب‌ را به‌ بیمار بگویی. حتی‌ پس‌ از پایان‌ درمان‌، باز هم‌ اطمینان‌ بخشیدن‌ به‌ بیمار را ادامه‌ بدهید. همچنین‌ در مورد خویشاوندان‌ نزدیک‌ مصدوم‌ یا هر شخص‌ دیگری‌ که‌ باید از این‌ حادثه‌ مطلع‌ شود، سؤال‌ کنید. از مصدوم‌ بپرسید که‌ آیا لازم‌ است‌ مسؤولیت‌هایی‌ را که‌ بر عهده‌ وی‌ بوده‌ (مثلاً رفتن‌ به‌ مدرسه‌ به‌ دنبال‌ فرزندش‌) انجام‌ دهید. فردی‌ را که‌ مطمئن‌ هستید در حال‌ مرگ‌ و یا شدیداً بدحال‌ یا آسیب‌دیده‌ است‌، رها نکنید. به‌ گفتگو با مصدوم‌ ادامه‌ بدهید و دست‌ وی‌ را بگیرید؛ هرگز اجازه‌ ندهید که‌ فرد احساس‌ تنهایی‌ کند.  

نحوه‌ برخورد با کودکان‌ کودکان‌ کم‌ سن‌ و سال‌ بسیار زیرک‌ هستند و هر گونه‌ تردید و دودلی‌ شما را به‌ سرعت‌ درک‌ می‌کنند. اعتماد کودک‌ آسیب‌دیده‌ یا بیمار را از طریق‌ گفتگوی‌ ابتدایی‌ با فرد مورد اعتماد وی‌ (در صورت‌ امکان‌ یکی‌ از والدین‌) جلب‌ کنید. در صورتی‌ که‌ پدر یا مادر کودک‌، شما را بپذیرند و متقاعد شوند که‌ کمک‌ شما مؤثر واقع‌ خواهد شد، این‌ حس‌ اعتماد به‌ کودک‌ منتقل‌ می‌شود. همیشه‌ در مورد روند کار و آنچه‌ قصد دارید انجام‌ دهید، با جملاتی‌ ساده‌ به‌ کودک‌ توضیح‌ بدهید؛ از بالای‌ سر کودک‌ با او صحبت‌ نکنید. نباید کودک‌ را از مادر، پدر یا سایر افراد مورد اعتماد وی‌ جدا کنید. در ارایه‌ کمک‌های‌ اولیه‌ به‌ یک‌ کودک‌ سعی‌ کنید که‌ کودک‌ ضمن‌ درمان‌ شما، احساس‌ آرامش‌ و اطمینان‌ کند. همیشه‌ بدون‌ توجه‌ به‌ اینکه‌ سن‌ کودک‌ چقدر است‌، در مورد آنچه‌ انجام‌ می‌دهید به‌ وی‌ توضیح‌ دهید.  

   كمك هاي اوليه براي خفگي‏ در نوزادان
همه ما مايليم كه باور كنيم هرگز در شرايطي قرار نخواهيم گرفت كه نياز به نجات جان فرزندمان داشته باشيم ولي ممكن است اين واقعه رخ دهد. كودكان ممكن است در اثر ورود مواد غذايي يا اسباب بازي به مجاري تنفسي، قرار گرفتن زير آب در وان يا استخر و يا پيچيده شدن طناب يا نخ پرده به دور گردنشان دچار خفگي شوند. شما بايد بدانيد كه در چنين مواقعي بايد چه اقداماتي انجام دهيد. دستورالعمل گام به گام زير براي شرح اصول كمك هاي اوليه در مواقع خفگي تهيه شده است ولي لطفا آنرا بعنوان تنها منبع اطلاعاتي خود در اين زمينه در نظر نگيريد.
وقتي را به فراگيري دوره CPR شيرخواران و كودكان اختصاص دهيد. اين روش بر حسب سن كودك فرق مي كند و انجام ناصحيح آن ممكن است بسيار زيان بخش باشد.
دستورالعمل زير مخصوص كودكان زير يكسال است كه بعلت انسداد راه هوايي دچار خفگي شده اند.

مرحله 1: وضعيت را بسرعت ارزيابي كنيد

اگر كودك شما بطور ناگهاني توانايي سرفه كرن، گريه كردن و جيغ كشيدن را از دست داده است ممكن است چيزي مسير تنفس او را بند آورده باشد و شما بايد براي بيرون آوردن آن دست بكار شويد. ممكن است كودك اصوات عجيب از حلق خارج كند و يا پوست او به رنگ قرمز روشن يا آبي در آيد.
اگر كودك سرفه و استفراغ دارد مسير تنفسي او كاملا مسدود نشده است. در اينصورت اجازه دهيد سرفه كند. سرفه موثرترين راه برطرف ساختن انسداد است.
اگر كودك قادر نيست چيزي را كه در مسير تنفسي اش گير كرده، با سرفه خارج سازد از يك نفر بخواهيد كه به اورژانس اطلاع دهد و شما ضربات پشت و فشردن سينه را شروع كنيد (به مرحله 2 مراجعه كنيد).از طرف ديگر اگر مشكوك هستيد مسير تنفسي كودك به علت تورم حلق مسدود شده است بلافاصله
به اورژانس اطلاع دهيد. ممكن است كودك شما دچار يك واكنش آلرژيك نسبت به چيزي كه خورده و يا گزش حشره شده باشد و يا ممكن است مبتلا به عفونت حلق مثلا خروسك باشد.
اگر كودك دچار مشكلات قلبي نيز هست فورا به اورژانس اطلاع دهيد.
مرحله 2: سعي كنيد كه آنچه را كه مسير تنفسي را مسدود كرده است با ضربات پشت و فشردن سينه بيرون آوريد.

 

اگر كودك قادر نيست خودش مسير تنفسي اش را تخليه كند و شما معتقيد كه چيزي آنجا گير كرده است در حاليكه با كف دست سر و گردنش را نگاه داشته ايد، بدقت او را روي بازوي خود قرار دهيد و صورتش را به طرف پائين بگيريد. دستي كه كودك را نگه داشته است به ران خود تكيه دهيد.

 

   

كودك را طوري نگه داريد كه سرش پائين تر از ساير قسمت هاي بدن قرار گيرد. بعد با استفاده از پاشنه دست 5 ضربه به پشت، بين دو تيغه شانه اش وارد كنيد تا آنچه در آنجا گير كرده است از جاي خود خارج شود.
سپس دست آزاد خود را (آن دستي كه ضربات پشت را با آن وارد كرده ايد) روي پشت كودك قرار دهيد در حاليكه ساعدتان در مسير ستون مهره ها قرار دارد. سپس او را به آرامي در حاليكه سر و گردنش را نگه داشته ايد بگردانيد بعد در حاليكه دستتان را به ران تكيه داده ايد صورت كودك را رو به بالا نگه داريد و در اين حال هم سرش را پائين تر از ساير قسمت هاي بدن نگه داريد.

سر 2 تا 3 انگشتتان را روي خطي فرضي كه بين دو نوك سينه هاي كودك ترسيم كرده ايد، بگذاريد. براي ايجاد فشار به آرامي سينه را 5/2 تا 5/3 سانتي متر به پائين فشار دهيد بعد صبر كنيد تا سينه به وضعيت طبيعي بازگردد. 5 فشار به سينه او وارد كنيد و اين عمل را كاملا نرم و آرام انجام دهيد. حركات نبايد پرشي باشد.
همين عمل 5 ضربه پشت و 5 فشار سينه را متناوبا آنقدر ادامه دهيد تا شيئي كه در مسير تنفسي گير كرده بيرون آيد و كودك سرفه كند. اگر او سرفه مي كند بگذاريد آنقدر سرفه كند تا كاملا خارج شود.
اگر در هر لحظه اي كودك بيهوش شده و تنفسش قطع شود به CPR يا احيا قلبي- تنفسي نياز خواهد داشت .عدم حركت در قفسه سينه ونشيدن صداي تنفس واثر بخار نشانه قطع شدن تنفس است.نتيجتا بايد تنفس مصنوعي را شروع كرد حتي اگر متوجه اين موضوع نشديد ،تنفس مصنوعي را شروع كنيد چون موقع تنفس مصنوعي مي توان دريافت كه فرد تنفس دارد يا ندارد.

اجراي مانور سر عقب چانه بالا

جهت باز شدن راه هاي هوايي

درفرد بيهوش به دليل اختيار نداشتن روي ماهيچه ها و اعضا ممكن است زبان به سمت حلق برگشته و راه هوايي را مسدود كند.اين عمل منجر به باز شدن يكباره راه هاي هوايي مي شود.

 

 تنفس مصنوعي دهان به دهان

بعد از اطمينان از باز بودن راه هاي هوايي نوبت باز گرداندن تنفس مي شود.

همان حالت قبلي سر عقب چانه بالا را حفظ كرده ، به اين ترتيب كه طوري كه بر مصدوم مسلط باشيم سمت راست او كشسته ،دست راست را روي پيشاني وي گذاشته وبه سمت عقب مي كشيم همزمان انگشتان اين دست بيني مصدوم را مي گيرد تا هواي دميده شده از آن خارج نشود .به وسيله شست و انگشت سبابه چپ چانه مصدوم را طوري نگه مي داريم تا دهان كمي باز شود.دهان خود را طوري رو دهان مصدوم قرار دهيد تا تمام دهان او را بپوشاند.بعد يك بازدم عميق خود را در دهان مصدوم خالي مي كيند.همزمان به قفسه سينه مصدم كرده تا متوجه شويم آيا پس از وارد شدن نفس قفس سينه به بالا حركت مي كند يا نه؟پس از مشاهده اين تغيير دماغ مصدوم را براي تخليه هوا باز گذاشته و خود را براي وارد كردن تنفس بعدي آماده كرده و عمل تنفس را دومرتبه انجام دهيد.

 

 

حفظ گردش خون Circulation

 

پس ازدادن یك یا دو تنفس مصنوعی درصورتیكه فرد تنفس خود را بازنیابد باید نبض فرد را كنترل كرد.

 

طریقه كنترل كردن نبض

 

پس از آنكه تنفس مصنوعی تمام شد كف دست را از روی پیشانی فرد بر ندارید و دو انگشت دست دیگر را در وسط گردن بالای نای و حنجره روی برآمدگی جلوی گردن ( سیب آدم ) بگذارید .

 

انگشتان خود را به آرامی به سمت پایین و كنار آن قسمت بلغزانید و سپس كمی فشار دهید . به مدت ۵-۱۰ ثانیه این كار را ادامه دهید تامطمئن شوید كه نبض را حس میكنید یا نه؟

 

كنترل كردن نبض احتیاج به مهارت و دقت خاصی دارد شما نیز میتوانید با تمرین كردن و شركت در كارگاههای عملی احیا تنفسی این مهارت را كسب نمایید .

 

اگر فرد نبض داشت به تنفس مصنوعی با اندزه’ دوازده بار در دقیقه ادامه دهید . بیشتر اگر فرد نبض نداشت باید بی درنگ ماساژ قلبی را همراه با تنفس مصنوعی آغاز كنید. زیرا فرد دچار ایست قلبی شده و احتمال دارد صدمات جبران ناپذیری به مغز وی برسد.

 

1. برای دادن یك ماساژ قلبی موثر علاوه براینكه باید ماساژ را با تكنیك صحیح انجام داد لازم است كه وی را در وضعیت مناسبی بخوابانید. بیمار را به پشت خوابانده , مطمئن شوید كه وی روی یك سطح سخت قرار گرفته است . اما اگر فرد در رختخواب یا هر سطح نرم دیگری است وقت را تلف نكنید و فقط كافیست كه اورا روی روی زمین بلغزانید یا اینكه یك تخته با هر شی صاف و سخت را از بین پشت او و ملحفه قراردهید.

 

2. در سمت راست مصدوم قرار بگیرید سعی کنید لباس‌های او را از قفسه سینه کنار بزنید دو انگشت خود را بر روی استخوان استرنوم(جناغ) قرار دهید و به سمت پایین طی کنید تا به پایین استخوان و بافت نرم برسید انگشت میانی خود را در این محل قرار دهید به طوری که انگشت اشاره بالای آن قرار گیرد .

 3. قسمتی از کف دست دیگرتان را که به مچ دست نزدیک است روی استخوان جناغ درست بالای انگشت اشاره دست دیگرتان قرار دهید. این محلی است که شما برای فشردن قفسه سینه باید از آن استفاده کنید.

4. انگشتان دست دیگرتان را روی این دست قرار دهید و انگشت‌هایتان را به هم قفل کنید طوری که انگشتان دست زیری بالاتر از قفسه سینه قرار بگیرند.

 5. موقعیت بدن خود را طوری تنظیم كنید كه بازوها خم نشوند و شانه ها در امتداد نقطه اتكا دستها باشند. به اندازه ای بر جناغ فرد فشار وارد كنید كه ۴-۵ سانتی متر پایین برود.

 

6. پس از انجام 30عدد ماساژ پشت سر هم دو عددتنفس مصنوعی به فرد بدهید شما برای انجام این دو تنفس ۴ ثانیه فرصت دارید .این سیكل باید چهار بار در دقیقه تكرار شود .با هر ماساژ شماره آن را بلند بگویید.

 

7. بعد از یك دقیقه وضعیت مصدوم را ازریابی كنید.

 

8. اگر نبض گردن باز نگشته باشد دوباره احیای قلبی ریوی را با دو تنفس و 30 ماساژ قلبی از سر بگیرید. شما برای انجام این دو تنفس و 30 ماساژ , 30 ثانیه فرصت دارید.

 

9. این كار را برای مدت ۳ دقیقه دیگر ادامه دهید. اگر دراین مدت تنفس منظم فرد بازگشت نیازی به تكرار احیای قلبی ریوی نیست بلكه باید مرتب تنفس و نبض فرد را چك كنید. اگر تنفس منظم فرد برنگشت تنفس مصنوعی را با سرعت ۱۲ عدد در دقیقه شروع كنید و همزمان نبض فرد را چك كنید توجه داشته باشید كه وقفه در انجام مراحل احیای قلبی ریوی بیشتر از ۵ دقيقه نشود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



بیست تولز-

سرویس وبلاگ دهی صبا بلاگقالب و ابزار مهر اسکین

كد هاي زيبا سازي